Untitled Post

Genachtkanoot(of hoe schrijf je dat…?)

Door de Utrechtse grachten. Met volle maan. Proberen de peddels te coördineren. En vooruit te komen. De rest had afgezegd, dus we waren alleen met de gidsen. Heel apart gevoel, zo in met z’n tweetjes op het stille water waarin de maan spiegelt. Alsof het een heldere dag is. En de bruggen van de onderkant bekijken. Wat bij de laatste brug betekende: helemaal in de kano gaan liggen en dan nog voelen hoe je haar het ‘plafond’ raakt. En met de handen vooruit komen. Niks voor claustrophobische mensen. Maar wel voor Ulli en vriend J.

Untitled Post

Barbara, reich mir doch bitte mal die Rhabarbermarmelade!
1. Habseligkeiten
2. Geborgenheit
3. lieben
4. Augenblick
5. Rhabarbermarmelade
6. Gemütlichkeit
7. Sehnsucht
en ook nog
Heimat en
Frieden

Nederlanders kozen voor ‘Fingerspitzengefühl’ en Amerikanen voor ‘Gemütlichkeit’.
De NRC legde ‘Habseligkeiten’ op de volgende manier uit (en mooier kan ik het ook niet; er bestaat gewoonweg geen Nederlands woord dat erop lijkt…): “de schamele bezittingen van een kind of een dakloze” (ik moet bij dat woord meteen aan het sprookje van ‘Das Mädchen mit den Schwefelhölzern’ denken); “De eigenaar van de schamele bezittingen krijgt dankzij het woord een sympathieke uitstraling” (wel degelijk het geval bij het meisje met de zwavelhoutjes…).

En het mooiste Nederlandse woord?

Untitled Post

Ditis HELEMAAL te gek….
…vooral voor iedereen die recentelijk (of langer geleden) autoschade gereden heeft. Maar ook voor degenen die willen oefenen zodat dat juist niet gebeurt!!! Ik ben nu al verslaafd!!!

Untitled Post

Habseligkeiten
Verloofde J. van vriendin M. attendeerde mij terecht erop dat een belangrijk bericht op dit weblog mist. En geloof het of niet: vanochtend heb ik het daar al uitgebreid met collega’s over gehad, inclusief twee beloftes: dat ik (1) een fatsoenlijke Nederlandse vertaling voor het woord ga vinden (dat ‘spulletjes’ een BELACHELIJK SLECHTE vertaling is, hoef ik jullie waarschijnlijk niet uit te leggen, eveneens als ‘hebbedingetjes’, zoals het in de Metro stond…) en dat ik (2) het mooiste Nederlandse woord moet gaan bedenken.
Bij gebrek aan geestelijke tijd vandaag, moeten deze twee dingen nog even wachten, maar kom ik daar zeker op terug. Met dank aan verloofde J. (als ik jou zo mag noemen…), bij deze het belangrijkste berichtje van deze dag (want ik werd er vanochtend op de radio al mee wakker…):

’Habseligkeiten’ mooiste Duitse woord¶ ¶ HAMBURG (ANP/DPA) – ’Habseligkeiten’, dat vertaald kan worden als spulletjes, is verkozen tot het mooiste Duitse woord. Een jury met veertien Duitse journalisten, artiesten en academici koos het woord uit 95 woorden die de Duitse taalraad had voorgelegd, zo werd zondag bekendgemaakt.¶
De lijst met 95 woorden was samengesteld uit inzendingen van ruim 22.000 mensen uit 111 landen. Van de inzendingen kwamen een kwart uit het buitenland. Het meest populaire woord onder het publiek is ’Liebe’ (liefde), maar de jury koos voor ’Habseligkeiten’ omdat het woord het menselijke streven naar bezit koppelt aan het meer spirituele ’Seligkeit’, wat zaligheid betekent. Bij de jury kwam ’Liebe’ op de derde plaats, na ’Geborgenheit’ (geborgenheid).¶

Untitled Post

Dit is het enige wat ik erover ga zeggen…

…Ik vind het namelijk een belachelijke discussie, die over de grote auto’s die wel of niet Nijmegen inmogen. En dat een gemeente zich daarmee bezig houdt, is van de zotten. Heeft Nijmegen ECHT geen andere problemen? Kijk eens naar de kinderdagverblijven of zo…

Wat er wel van over blijft, is een algemene discussieover die SUV’s en hun bestuurders. En ik vond dit. Een reactie van de andere kant (geschreven door iemand die ik om goede redenen niet zo leuk vind…maar die hier toch een punt heeft). Ik snap ook niet zo goed wat iemand in Nederland, met al die drempels, met zo’n auto moet. Laat staan dat hij überhaupt een parkeerplaats vindt (best knap vind ik dat!). Maar daarover politiek beleid gaan voeren – ik begrijp er geen snars van. Net komkommertijd. En dit was dus het enige wat ik er ooit over wilde zeggen. Punt. En alsjeblieft niet reageren.

Untitled Post

De beste auto ter wereld…
21/10 Britse Trabant-fan moet auto’s uit de tuin halen
Een Britse Trabant-verzamelaar heeft van de rechtbank woensdag een boete van 1.100 euro gekregen en het bevel zijn aanzienlijke verzameling Oost-Duitse autootjes uit zijn tuin te halen omdat ze het landschap bederven. De gepensioneerde ingenieur Graham Goodall werd veroordeeld omdat hij niet heeft voldaan aan een eerder gemeentelijk bevel om ten minste veertig van zijn 49 Trabantjes te verwijderen van zijn landgoed bij het Midden-Engelse Middleton-by-Youlgrave. Het dorpje ligt in het pittoreske nationale park Peak District en andere inwoners hadden zich beklaagd over het aangezicht van de verzameling Trabantjes. Goodall zei na het proces op zoek te zijn naar iemand die zijn verzameling wil overnemen. “Het zou een ramp zijn als deze fantastische verzameling uit elkaar wordt gehaald”, zei hij. “Die auto is onderdeel van onze geschiedenis en dit is een unieke collectie die zowel de eerste als de laatste geproduceerde Trabant bevat.” Tussen 1957 en 1991 werden er zo’n drie miljoen Trabants geproduceerd. De met een tweetaktmotor en plastic carrosserie uitgeruste auto werd een even geliefd als gehaat symbool van Oost-Duitsland.
(Via vriendin M. en het Gazet van Antwerpen…)

Untitled Post

Broer dood, of niet…?
In Canada reed een trein over een meneer. Dood. De politie maakte een reconstructie van zijn gezicht en vroeg via de lokale televisie of iemand hem herkende. Een vrouw reageerde, hij zag er uit als haar broer. Bij de politie moest zij haar broer identificeren. Zijn gezicht was nauwelijks meer herkenbaar, maar zijn ogen waren duidelijk die van haar broer. Samen met de dochter van de dode ging zij de begravenis voorbereiden; een kist werd besteld, de speech geschreven. Op de dag van de begravenis loopt de zus haar tuin in. En wie zit daar op het bankje? Haar broer. Springlevend, en enorm lijkend op die dode meneer op televisie. Uiteindelijk weet hij echt wel iedereen ervan te overtuigen dat hij toch echt wel leeft. Zijn familie zag hem maar onregelmatig, omdat hij af en toe een paar dagen voor zijn werk weg was. Na dit incident besloot hij echt meer contact met zijn familie te houden. Verstandige keuze, lijkt mij. Wel pech voor een andere familie, waar die dode nou wel bijhoorde. Maar ook die hadden weinig contact; de man zwierf volgens hen op straat en zij wisten nooit waar hij was.
(zie Spiegel, Eine Meldung und ihre Geschichte).